شخص أو بهتر باشد ، باز هم قسمش صحيح است . ( ( سوم ) ) به يكى از اسمهاى خداوند عالم قسم بخورد كه به غير ذات مقدس أو گفته نمىشود مانند ( خدا ) و ( الله ) . ونيز اگر به اسمى قسم بخورد كه به غير خدا هم مىگويند ولى بقدرى به خدا گفته مىشود كه هر وقت كسى آن اسم را بگويد ذات مقدس حق در نظر مىآيد ، مثل آن كه به خالق ورازق قسم بخورد صحيح است ، بلكه اگر به اسمى قسم بخورد كه به تنهائى ذات مقدس ربوبي از آن در نظر نمىآيد ، ولى چنانچه در مقام قسم خوردن استعمال شود ذات حق به نظر مىآيد مثل سميع وبصير ، باز هم قسمش صحيح است . ( ( چهارم ) ) قسم را به زبان بياورد ، ولى آدم لآل اگر با اشاره قسم بخورد صحيح است وهمچنين براي كسى كه قادر بر تكلم نيست اگر بنويسد وآن را در قلبش قصد كند كافى است بلكه در غيرش نيز احتياط ترك نشود . ( ( پنجم ) ) عمل كردن به قسم براي أو ممكن باشد واگر موقعى كه قسم مىخورد ، ممكن باشد وبعدا از عمل به آن عاجز شود ، چنانچه خود را عمدا عاجز نكرده باشد ، از وقتي كه عاجز مىشود قسم أو به هم مىخورد ، وهمچنين است اگر عمل كردن به نذر يا قسم يا عهد بقدرى مشقت پيدا كند كه نشود آن را تحمل كرد . ( مسأله 2681 ) : اگر پدر از قسم خوردن فرزند جلوگيرى كند ، يا شوهر از قسم خوردن زن جلوگيرى نمايد ، قسم آنان صحيح نيست . ( مسأله 2682 ) : اگر فرزند بدون اجازه پدر وزن بدون اجازه شوهر قسم بخورد ، پدر وشوهر مىتوانند قسم آنان را بهم بزنند . ( مسأله 2683 ) : اگر انسان از روى فراموشى ، يا ناچارى يا غفلت به قسم عمل نكند ، كفاره بر أو واجب نيست وهمچنين است اگر مجبورش كنند كه به قسم عمل ننمايد ، وقسمي كه آدم وسواسى مىخورد ، مثل اين كه مىگويد والله